Gepubliceerd:
In dit artikel:
Tekst:
Elma Vriezekolk
Fotografie:
De avond voor het interview zat Lisa nog aan tafel bij Khalid en Sofie, onder andere in gesprek over de verwijderde sms-jes van Rutte en daarmee over het vertrouwen in de politiek in het algemeen. Tv-optredens horen er natuurlijk bij als je actief bent in politiek Den Haag.
Naast bekende Nijmegenaar is ze dus nu ook een echte BN’er. Of ze dan nu ook overal herkend wordt? “Soms wel, maar ook vaak niet hoor. Ik kan gelukkig gewoon over straat. Soms staart iemand me weleens aan van ‘Waar ken ik haar toch van?’, maar ik kan gewoon naar de winkel of naar een concert met vrienden. Geen probleem hoor.” Lisa vertelt enthousiast over Oranjepop Nijmegen, waar ze naartoe is gegaan met vrienden. “Nu pas merk ik hoezeer ik dat heb gemist. Gewoon lekker samen naar een festival of concert met vrienden. Heel erg fijn dat het weer kan!”
Voetbaltraining missen? Dat hoort er soms bij
Geen week is bij Lisa hetzelfde, maar wat ze zeker niet wil missen is om twee avonden te trainen en een wedstrijd per week te spelen bij haar voetbalclub in Nijmegen. “Op dinsdag en donderdag neem ik m’n sporttas mee naar Den Haag en ga dan meteen vanuit het werk naar de training toe. Het is ook heerlijk dat de meiden uit mijn team helemaal niet met politiek bezig zijn en op de voetbalclub hoor je over de echte problemen, waar mensen in het dagelijks leven tegenaan lopen.” Soms moet ze wel eens een training laten schieten, bijvoorbeeld als er een debat is.
Lisa: “Binnen onze fractie van acht kamerleden hebben we de woordvoering verdeeld. Zo heb ik de woordvoering over o.a. de thema’s corona, jeugdzorg, onderwijs en sport. Als er dus een debat is over een van deze thema’s, is het zeker nodig om erbij te zijn. Zo was ik bijvoorbeeld niet bij het debat over de sms-jes van Rutte aanwezig, omdat er tegelijkertijd in een andere zaal ook een debat was. Ik krijg dan tussendoor wel mee hoe het andere debat verloopt, maar ben ik fysiek niet bij.”
De hectiek van Den Haag
Lisa: “Het leven in Den Haag is niet heel erg gezond als het gaat om rust en regelmaat. Eten gaat vaak ergens tussendoor, het zijn lange dagen en regelmatig korte nachten als ik ’s avonds ook nog het een en ander moet voorbereiden. Meestal zit ik om half acht ‘s ochtends in de trein naar Den Haag, want rond tien uur starten de debatten. Op de weg terug naar huis bereid ik vaak het debat voor de volgende dag voor. Dat is het voordeel van een lange treinreis. En daarna maak ik een korte wandeling van het station naar mijn huis, een fijne afstand om zo de dag af te sluiten. Op dinsdag hebben we altijd de fractievergadering. De dinsdagen, woensdagen en donderdagen zijn vaste kamerdagen. De maandag en vrijdag ben ik vaak wel in het land te vinden.”
Afwegingen in de politieke arena
Lisa: “Soms kunnen emoties wel eens opspelen als er bepaalde thema’s besproken worden, of wanneer een debat heel lang duurt. Toch vind ik het heel belangrijk dat je altijd een zorgvuldige politieke afweging maakt. Bijvoorbeeld bij een motie van wantrouwen. Dat is echt een heel zwaar politiek middel. Als je daar te makkelijk in meegaat, dan wordt het te pas en te onpas ingezet. Ik vind dat je echt moet beslissen op basis van feiten, en niet op de emoties die er op dat moment bij komen kijken. Het komt wel eens voor dat een kamerdebat wel twaalf uur duurt. Dan gebeurt het soms dat ik niet meer zo goed uit m’n woorden kom, of dat ik een beetje kribbig reageer. Gelukkig heb ik enorm goede collega’s om me heen die me dan inseinen dat ik misschien wat kort door de bocht ging. We zijn altijd heel eerlijk tegen elkaar.”
“Het stadseiland bijvoorbeeld, dat was best een risicovol project, want hoe het exact zou uitpakken, dat wist niemand.”
Luisteren, luisteren, luisteren
Lisa: “Wat ik tot nu toe bereikt heb, waar ik trots op ben? Het is lastig om te zeggen wat je zoal hebt bereikt, als je in de oppositie zit. Toch is het goed om stil te staan bij wat er wel is gelukt, namelijk het op de kaart zetten van de jeugdzorg. Daar was in het parlement niet genoeg aandacht voor, terwijl het om zo’n kwetsbare groep jongeren gaat. Ik hoop dat ik kan bijdragen aan het terugwinnen van het vertrouwen in de politiek. Ik zie dat veel mensen in Den Haag mijlenver afstaan van de leefwereld van vele inwoners. Zelf hadden wij vroeger thuis niet veel te besteden, waardoor ik me des te meer wil inzetten voor mensen die het lastig hebben.
Een belangrijke eigenschap voor een kamerlid? Luisteren, luisteren, luisteren. Als je echt luistert, dan weet je waar inwoners tegenaan lopen. Je moet iedereen serieus nemen. Het is ook belangrijk dat je je rug recht houdt en vecht voor datgene waar je voor staat. Zo kon ik me niet neerleggen bij de bezuinigingen op de jeugdzorg.”
Van lokaal naar landelijk
Lisa: “Ik ben drie jaar lang raadslid geweest in Nijmegen en ben tegelijkertijd met Rob Jetten naar Den Haag vertrokken. Dat doe ik nu dus vijf jaar en wil ik voorlopig zeker blijven doen. Ik merk ook dat je de eerste jaren zoveel moet ontdekken dat je echt tijd nodig hebt om erin te komen. Inmiddels ben ik lekker op stoom, dus wil ik graag verder om me nog meer in te zetten. En mensen luisteren nu ook beter naar me, je wordt toch al als een ervaren kamerlid gezien. Het is een mooi en een moeilijk vak, waar ik ook wel eens van wakker lig hoor.
De lokale politiek is echt heel anders. Raadslid ben je niet fulltime en je vergoeding is ook aanzienlijk minder. Dan moet je voortdurend schipperen tussen je ‘normale’ werk en het werk als raadslid. Het mooie is wel dat je het werk als raadslid echt voor je stad doet en dicht op de mensen zit voor wie je je inzet. Ik heb mijn tijd in Nijmegen als heel prettig ervaren. We konden best botsen met andere partijen, maar na de vergaderingen gingen we meestal een biertje met elkaar drinken. Dat kan dus prima naast elkaar bestaan. Ook nu krijg ik nog wel eens een app-je van een oud-collega, van een andere partij, als hij vindt dat ik een goed statement heb gemaakt in Den Haag met betrekking tot de jeugdzorg. Da’s mooi toch?
Het mooie aan de raad in Nijmegen is dat er ook vaak gezamenlijk een vuist wordt gemaakt, waarbij de verschillen er niet toe deden, zoals voor de komst van vluchtelingen. Daar vormden we met z’n allen een echt front. Ik vind het ook altijd leuk om op de uitslagavond in Nijmegen te zijn, met m’n GroenLinks-collega’s, maar ook de andere raadsleden en kandidaten hier in de stad.
Of mij nog wel eens om advies wordt gevraagd vanuit Nijmeegse collega’s? Ik vind het belangrijk de connectie te maken op inhoudelijke thema’s. Zo ga ik vaak met een lokaal raadslid of een wethouder op pad in Nijmegen, om vanuit landelijk en lokaal oogpunt ons gezicht te laten zien.
Wat zo leuk is aan het raadswerk, is dat je je stad echt ziet veranderen. Dat zie je als inwoner natuurlijk ook wel, maar als raadslid ben je betrokken bij de keuzes en heb je er echt invloed op. Het stadseiland bijvoorbeeld, dat was best een risicovol project, want hoe het exact zou uitpakken, dat wist niemand. Als je dan nu ziet wat er ligt, dan ben ik daar wel behoorlijk trots op.”
Studententijd in Nijmegen
Lisa is geboren en opgegroeid in Aalten en op haar negentiende in Nijmegen komen studeren. Daarna is ze nooit meer uit de stad weggegaan. Lisa: “Ik woonde als student in de Van Welderenstraat en ik herinner me nog goed de reactie van m’n vader toen hij dat voor het eerst zag. Hij maakte zich nogal zorgen, de stad was zo anders dan ons vertrouwde dorp.
Als je iets wilt bereiken, moet je er hard voor werken. Dat heb ik altijd wel gedaan. In mijn studietijd begon ik bij de Nijmeegse Studentenvakbond AKKU en organiseerde demonstraties. Daarmee heb ik echt wel dingen bereikt en dat zorgt er ook voor dat je je blijft inzetten voor je idealen.”
Persoonlijke motivatie
Lisa: “Ik heb geen partner of kinderen, dus dat geeft me veel tijd en ruimte om me in te zetten voor m’n werk. Wat heel tof is, is dat ik twee keer met voorkeursstemmen in de fractie ben gekomen. De tweede keer waren dat erg veel voorkeursstemmen, dat geeft me wel veel vertrouwen in wat ik doe. De jeugdzorg heeft mijn aandacht en er waren ook veel jongeren die voor mij campagne hebben gevoerd. Tegelijk is mijn werk een teamprestatie, want ik doe het natuurlijk niet alleen in Den Haag. Ik kan blind vertrouwen op onze beleidsmedewerkers, zij bereiden veel voor mij voor.”
Belang van diversiteit in de politiek
Lisa: “Ik vind het heel goed dat er steeds meer vrouwen in de politiek komen. Ook zeker goed dat mensen voorkeursstemmen inzetten om meer vrouwen hoger op de lijst te krijgen. Het heeft ook een keerzijde. In Nijmegen zijn er twee goede mannen van de lijst afgevallen, omdat de vrouwen op de lijst voorkeursstemmen kregen. Niets ten nadele van deze vrouwen trouwens.
Een andere vorm van diversiteit die ik nog mis in Den Haag is de afvaardiging vanuit verschillende regio’s. Veel politici komen toch uit het westen van het land, waarmee lang niet alle inwoners en regio’s goed vertegenwoordigd zijn.”
Keerpunten bekendheid
Lisa: “Het is soms spannend om in de schijnwerpers te staan, bijvoorbeeld bij De Slimste Mens. Hartstikke leuk programma natuurlijk en heel goed bekeken. Maar ik vond het wel eng om te doen. Wat als ik een black-out krijg? Of net niet op die naam van een oud-politicus kan komen? Of een dom antwoord geef? Dat kan je echt wel een tijd achtervolgen. Tegelijkertijd vond ik het belangrijk dat er meer vrouwen aan meededen, dus heb ik ‘ja’ gezegd.”
Ook de interactie via social media is veranderd. Voorheen had Lisa trouwe volgers, gelinkt aan haar inzet voor de jeugdzorg en het onderwijs. Sinds ze ook woordvoerder corona is, krijgt ze veel te verduren online. “Je wilt niet weten wat ik allemaal naar mijn hoofd geslingerd krijg en het gaat ook vaak niet over de inhoud, maar gewoon over je kleding of je haar. Om die reden kan ik ook niet vertellen waar ik woon. Erg toch? Ik beheer mijn accounts zelf en soms kies ik er even voor om niet te kijken, want daar heb je gewoon niet altijd zin in of de energie voor. Ik krijg wel steeds meer een olifantenhuid. Het houdt me echter niet tegen om te zeggen wat ik vind.”
Muziek
Lisa: “Ik houd ontzettend van live muziek, zoals bij Oranjepop Nijmegen en natuurlijk bij de Vierdaagsefeesten. Ik ga ook graag naar metal concerten, onder andere bij Doornroosje. Dan sta ik niet te headbangen, maar dan geniet ik lekker achterin de zaal met een biertje.
Op 4 mei was er een herdenkingsconcert met het 9e concert van Beethoven. Ook dat kan ik heel erg waarderen. Mijn favoriete artiest? Arch Enemy. Of nee, wacht, toch: Dimmu Borgir. Dat was het allermooiste concert ooit!”
