Hoe zit het met jouw selflove?

Ladies, even een check in. Hoe zit het met jouw selflove? En wat verstaan we er eigenlijk onder? Een agenda bomvol met yogalessen, dagretraites (me-time) en koffiedates met vriendinnen? Naast al je verplichtingen voor werk, studie en gezin? We willen alles doen en alles zijn. Dat is nogal wat. Geen wonder dat we er dan soms even niet meer uitkomen.

Woorden als ‘girlboss’ ‘powervrouw, ‘supermom’ vliegen ons om de horen. Bedoelt om ons een empowered gevoel te geven en dat doen ze vaak ook. Onbewust voeden ze echter ook iets anders in ons: het gevoel dat we alles (of in elk geval heel veel) moeten.

We moeten weten wat we willen met ons leven. We moeten onszelf goed kennen. We moeten onze grenzen aangeven. We moeten er zijn voor de mensen om ons heen. We moeten een mening hebben over de grote thema’s van de wereld waarin we leven. En dan moeten we ook nog een toffe baan (mét uitdagingen én goed salaris én flexibiliteit), een rijk sociaal leven, gezond eten, genoeg bewegen en als het effe kan graag een heerlijk gebalanceerde agenda. (Heb je die nieuwste serie op Netflix al gezien, trouwens?)

Allemaal omdat we hopen meer geluk te vinden als we weten wie we zijn en ons leven in lijn daarmee inrichten. Want dat is wat we zien als zelfliefde, toch?

Ingewikkeld
Zoals een ambitieuze jonge vrouw betaamt in deze moderne wereld ging ik er vol op in mee. Van mijn 25e tot mijn 30e deed ik niets anders dan ‘aan mezelf werken’, op alle fronten. Carrière, ondernemerschap, persoonlijke groei, reizen – ik zat niet stil. Langzaamaan bekroop me steeds meer een verstikkend gevoel. Is het echt allemaal zo ingewikkeld? Zo voorwaardelijk?

Inmiddels zeg ik: zelfliefde is iets veel simpelers dan we vaak denken. We praten erover alsof het een ingewikkelde code is die we moeten kraken. Alsof we er allerlei dingen voor moeten ervaren, analyseren en begrijpen voordat we erbij kunnen komen. En daar gaan we de mist in, want liefde is zacht. Liefde is vormloos. Liefde is.

Dus, mijn oproep: kunnen we het simpeler maken? Mag het menselijker, zonder voorwaarden, kaders of ranken?

It comes natural
Zelfliefde is niet altijd met jezelf op de yogamat kruipen. Jezelf definiëren en je leven daarnaar vormgeven (succes daarmee, by the way). Of de nieuwste zelfhulpboeken lezen met als doel om daar iets uit te halen – wat dan ook.

Zelf – liefde. Daar praten we over. In liefde zijn, met jezelf. ‘Zijn’ als werkwoord. Dus niet verliefd zijn, maar in liefde zijn. Ik geloof dat (zelf)liefde ons veel meer eigen is dan we tegenwoordig denken. Dat het veel meer onze natuurlijke state of being is, maar dat we het even kwijt zijn. Verstopt geraakt onder alle laagjes van ons veeleisende zelf.

Mijn uitnodiging aan jou is om er eens anders naar te kijken. Als iets waar je minder voor hoeft te doen, zodat je het meer kunt zijn. Gewoon: zijn. Want dat wat is, hoeft niet meer tot iets gemaakt te worden.

Liefs,
Ester