‘Iedere dag kies je bewust voor elkaar’

“Voor mij is polyamorie het mogen en kunnen liefhebben van meerdere mensen in verschillende vormen van verbinding. Het mogen onderzoeken in vrijheid, met consent van alle partijen”, zegt Sadyah. “Ik wil geen dubbelleven leiden, dus wanneer ik twee partners heb; hoeven zij geen romantische connectie te hebben, maar een vriendschappelijke liefdevolle verbinding vind ik wel belangrijk. Zodat we ook verjaardagen en of Kerst samen kunnen vieren’’

Sadyah is al ruim twaalf jaar met haar partner Al samen en zo’n zes jaar geleden besloten ze hun relatie op een andere manier vorm te geven. “Ik worstelde met mijn seksualiteit, zocht ruimte om dat uit te zoeken. We geloven allebei niet in monogamie, maar de eerste zes jaar van onze relatie waren we wel monogaam. Ik merkte dat ik niet compleet op m’n plek was in een hetero normatieve constructie. Ik wist dat ik niet alleen op mannen viel, maar had er geen ruimte voor ingenomen om daar verder iets mee te doen.”

“In deze relatie hebben we daar nu fijn ruimte voor gemaakt. Ik wil deze relatie niet kwijt en hij ook niet. Zo hebben we besloten het polyamoreuze pad te bewandelen. Ik ben altijd heel trouw in mijn relaties geweest. Maar ik kan wel meer dan één persoon liefhebben. Een vriendin van me grapt wel eens dat ik de meest monogame, niet monogame persoon ben die ze kent. Veel mensen denken dat polyamoreuze mensen commitment issues hebben of swingers zijn. Het gaat zeker niet alleen over seks. ‘Het is hard werken. Je kunt er niet impulsief instappen. Ik ben poly but picky! Ik verbind me juist heel bewust met mijn partners, waar we iedere dag opnieuw voor elkaar kiezen.

Familie en vrienden van Sadyah reageerden heel positief op de keuze van haar en Al, deelt ze. “Mijn moeder is heel lief en begripvol, die weet dat we niet zomaar wat aankloten. Zolang ik maar gelukkig ben”, zegt ze. “Er zijn ook mensen die zeggen: ‘Het lijkt me heel vermoeiend en lastig’. Of ze hebben veel vragen. Ik wil niet dat anderen denken dat ik vreemdga als ik met een andere partner dan Al over straat loop, dus daarom ben ik er heel open over. Ik weet niet of mensen het allemaal begrijpen, sommigen denken dat het een trend of een fase is. Dat vind ik het lastigst: wanneer anderen mij niet serieus nemen, of mijn leefstijl maar als een raar experiment zien.

Voor Sadyah gaat het om de romantische connectie en streeft naar non-hiërarchische polyamorie, waarbij ze gelijkwaardige partners heeft. Geen open relatie, maar echt verliefd worden, een relatie opbouwen en een persoon toelaten in haar leven. “Ik heb ruimte voor twee partners,. Dat is heel praktisch gezien het maximale, maar ook realistische om ook echt de diepte in te kunnen gaan. Echte veiligheid creëren en daar tijd en energie insteken, dat lukt voor mij met niet meer dan twee partners”, zegt ze. “Al en ik hebben in het begin wat regels gemaakt, maar in de praktijk ontstaat het zoals het ontstaat. De enige regel die we nu hebben, is dat als we daten en er eventuele gevoelens bij komen kijken, degene dan wel open moet staan om mijn partner te ontmoeten. Want anders werkt het op de lange termijn niet.”

We bespreken ook het scenario dat we misschien uiteindelijk niet samen verder gaan. Dat is moeilijk maar nodig. Dit heeft ons als stel juist sterker gemaakt. We zijn dankbaar dat we dit pad zijn ingeslagen, maar zeker is het nog altijd zoeken naar de juiste vorm. Verdeel je tijd maar eens eerlijk over twee partners. En introduceer maar eens een nieuwe persoon in je bestaande relatie. Daarin gaat het heel erg over loslaten. We zijn twaalf jaar samen, wat blijft erover van die verbinding die wij al hebben, wanneer er een nieuwe partner bijkomt? Dat is spannend. Loslaten en je kwetsbaar opstellen zijn daarbij essentieel. Dat idee van ‘die partner is van mij’, is iets van het ego. Ingewikkeld, maar interessant om goed te begrijpen.”

“Daarom moet je relaties heel langzaam laten ontvouwen. Er komt zoveel op je af, het is belangrijk om bij jezelf te blijven. Je hoeft er echt niet meteen massaal erop los te daten, dat doen veel mensen juist wel. Doorleef vooral wat jij meemaakt in joúw stuk en geef dat ruimte. Ontvouw jaloezie en angst over het nieuwe nu. Is het reële angst? Blijf je goed met elkaar in verbinding? Je mag best afspraken maken, maar niet voor altijd. Kom er na een paar weken eens op terug.” In deze constructie gaat alles in het kwadraat zo langzaam. Het is niet hollen naar een eindpunt, verliefd, samenwonen, kinderen en trouwen afvinken. Juist een nieuwe vorm vinden, die voor iedereen past kost gewoon veel tijd.“ vertelt ze.

“Ik heb een polycoach gehad, je wordt namelijk echt op de proef gesteld. In al je kwetsbaarheid, als er een nieuwe vaste partner bijkomt, kan dat best ontwrichtend zijn voor je huidige relatie. Je wilt niemand kwetsen. De dynamiek verandert als je een nieuwe relatie krijgt. Alles is nieuw en spannend met een nieuwe vlam, en dat vraagt veel tijd en energie. Maar dan kan je huidige partner wel jaloezie ervaren. Polyamoreus zonder jaloezie bestaat denk ik niet. Ik kan er wel ruimte voor maken om dat er te laten zijn en hem het toch te gunnen. Soms zit ik thuis en is hij met een ander op date, het verschilt per moment hoe dat voelt.’

Al is echt een veilige haven voor mij. Ook toen ik echt verliefd werd. Het is zeker niet altijd makkelijk geweest. Maar hij is altijd heel bijzonder liefdevol naar mijn partners geweest. Zo kan ik thuiskomen van mijn vriendin vol indrukken en moe. Dan legt hij mij op de bank onder een deken, en hoef ik even niks te zeggen. Dat is echt het mooie van onze relatie.”

Ik heb wel een bepaald beeld in mijn hoofd; kitchen table polyamorie. Niet dat ik alle partners in één huishouden zou willen, maar wel dat alle partners het met elkaar kunnen vinden. Ik heb in de afgelopen jaren een aantal relaties gehad naast Al, maar momenteel is er geen partner bij. Al en ik hebben lang samengewoond, maar wonen nu apart van elkaar. Dat is voor nu heel fijn, ook als je polyamoreus leeft, geeft dat wat bewegingsvrijheid”, zegt Sadyah.

“Ik wil een leven opbouwen waarin we onze vorm vinden, gelukkig zijn we creatief genoeg, dus daar komen we wel uit” Cabaretière Kirsten van Tejin woont bijvoorbeeld samen met haar vriend in een huis, en deelt een woning met haar vriendin. Dat kan dus ook. Het is zoeken en er is niet één script om tot die vorm te komen, maar we voelen wel allebei dat dit de juiste richting is.”