Gepubliceerd:
In dit artikel:
Tekst:
Fotografie:
“Nieuwkomersonderwijs geldt als weerspiegeling van de wereldproblematiek.” Zo, kordaat en confronterend verwoordt Mariet van de Ven (63) de rol en betekenis van hetPontem College Nijmegen waar zij sinds vorig jaar als locatiedirecteur de scepter zwaait. Tevens is Mariet meerschools directeur voor Jorismavo, Het Rijks en Kandinsky Molenhoek. “Zijn er brandhaarden in de wereld, dan zijn deze direct voel- en merkbaar in onze internationale schakelklassen (ISK).”
Het Pontem College is een voorbereidende vorm van onderwijs voor leerlingen die de Nederlandse taal niet of onvoldoende beheersen. Als directeur combineert Mariet deze functie met die van directeur van het Rijks. “Ik loop al lang mee in het onderwijs, heb hier mijn hart aan
verknocht en ben intens blij dat ik in deze fase van mijn carrière mijn ervaring en expertise kan en mag inzetten voor deze doelgroep die een zeer uiteenlopende culturele en religieuze achtergrond heeft. Met als grote gemene deler het feit dat ze gezien willen worden, kansen willen krijgen en hunkeren naar perspectief. Onderwijs in het algemeen, onderwijs op een school als het Pontem wordt door deze jonge mensen als een cadeautje gezien. Niet voor niets, dus, dat er steeds leerlingen zijn die zich ‘s morgens eerder melden dan de conciërge. Een nieuwe dag staat voor hen in het teken van nieuwe kansen.”
“Onze leerlingen nemen niets voor lief. Zij weten dat heel veel dingen allesbehalve van zelfsprekend zijn”
Mariet: “Leerlingen melden zich gedurende het hele jaar bij ons aan. Afhankelijk van het aantal aanmeldingen, richten wij vier keer per jaar nieuwe klassen in. Zo zijn we het schooljaar 2021-2022 gestart met 10 klassen en eindigden we het schooljaar met maar liefst 15. Hoe meer brandhaarden er in de wereld zijn, hoe meer schakelklassen. Met een grote variatie aan leerlingen en enorme niveau verschillen. Sommige leerlingen moeten gealfabetiseerd worden, andere stromen zo door op havo-niveau.” Taal speelt een hoofdrol in het geboden onderwijs. “Want”, licht Mariet toe, “Je hebt taal als voertuig nodig. Niet alleen om die nieuwe stap in die nieuwe wereld te kunnen zetten, maar ook om met woorden te kunnen aangeven wat er zich in je hoofd afspeelt, om anderen deelgenoot te maken van je gevoel.”
Dit laatste aspect bleek ook van groot belang bij de opvang van kinderen na de val van het regime en de machtsovername van de Taliban in Afghanistan. Het ISK-onderwijs maakt deel uit van een stichting die in samenwerking met het COA in 2015 voor Syrische kinderen, later voor Afghaanse, nu Oekraïense, steeds haar verantwoordelijkheid neemt voor het onderwijstraject. “Met stoom en kokend water is er in Nijmegen-Noord een school uit de grond gestampt. Met een ongekende bereidheid van velen om hier invulling aan te geven, wetend dat je samen het verschil kunt maken voor deze groep jongeren. Waar vooral op is ingezet, is het creëren van een gevoel van veiligheid. Veiligheid omlijst en gedragen door taal. Soms door met handen en voeten te communiceren, soms met behulp van jonge, bevlogen studenten die o.a. Arabisch beheersen of een specifieke variant van het Perzisch, Farsi. Buiten hun schuld om zijn kinderen in een situatie terecht gekomen die levensbedreigend is, traumatiserend en die hun bestaan ondermijnt. De opvang en begeleiding die wij bieden, gaan niet van een leien dakje: het blijft pionieren, vallen, opstaan en omgaan met teleurstellingen (omdat dingen nu eenmaal anders gaan dan gepland). Toch blijven nieuwkomers hun dankbaarheid tonen. Wij zijn vooral dankbaar dat we hen hoop, perspectief, eigenwaarde en een plekje op deze wereld kunnen bieden. Iets waar ieder mens recht op heeft.”
