Hoe hun moeder Marleen en Loes leerde om zelfstandig te zijn

Beide zussen werken al sinds ze jong zijn. Marleen begon op haar 11e al met een krantenwijk. “Maar niet de Gelderlander, want dan moest je ’s ochtends vroeg op.” Ze was tijdens de middelbare school al gefocust op werk. “Iedereen vertelde me dat ik naar het vwo moest, want dan kon ik meer verdienen. Dat heeft eigenlijk geen impact gehad.” Na allerlei verschillende bijbaantjes, van de supermarkt tot schoonmaker, kwam ze bij restaurant Lodewijk en New Dutch terecht. “Maar toen ik 21 werd, begon ik te twijfelen. Ik kreeg het gevoel dat ik een plan moest maken, misschien toch maar moest gaan studeren. Op dat moment zei mijn baas: je moet voor jezelf beginnen!” Nog geen half jaar later zag Bairro Alto het licht, midden in het centrum van Nijmegen.

De route die Loes aflegde richting de horeca, liep heel anders. “Ik had mijn toekomst helemaal uitgestippeld. Ik studeerde sociaalpedagogische hulp­verlening en had een bijbaan in de psychiatrie. Daar zou ik carrière gaan maken. Ik had ook een bijbaantje bij Faber, achter de bar. Daar leerde ik mijn vriend Mark kennen, waardoor mijn hele omgeving opeens in de horeca zat.”

Loes hoorde van Mark over het City Park en ging samen met hem kijken. Het was mogelijk om het hotel op korte termijn over te nemen. Dat liet Loes zich geen twee keer zeggen. “Ik was meteen enthousiast en ben met mijn opleiding gestopt om me geheel op de zaak te storten. In 2013 werd dat hotel Credible.”

Zowel Marleen als Loes begonnen al vroeg met hun eigen zaak. Marleen: “Ik begon zonder opleiding aan dit avontuur. Dat zou ik anderen niet per se aanraden. Bij mij ging het goed, maar het was wel extreem. Ik begon Bairro met het idee dat ik er zelf ging staan. Ik heb nooit stil gestaan bij het idee dat ik mensen moest aannemen. Ik heb echt heel veel geleerd in die eerste jaren. Een team opbouwen, een bedrijf laten groeien. Gelukkig kon ik op jonge leeftijd al best goed leiding geven en Bairro begon natuurlijk heel rustig. Niemand kende mijn naam nog. Wat dat betreft is jong starten een hele goede zet!”

Credible was daarentegen al wel bekend, vertelt Loes. “Toen ik het bedrijf samen met Mark overnam, was er al allemaal personeel dat we zouden overnemen. Ik was 22 en wist het verschil tussen ruby en tawny port niet, kon ik überhaupt wel leiding geven aan een heel hotel?” Ze legt uit dat een groot deel van die stress wegviel toen ze alle knopen uiteindelijk toch had door­gehakt. “Dat is wel echt de mindset die we van mama hebben meegekregen. Ik geloofde écht in die plek en ging er gewoon hard voor werken.”

De moeder van Loes en Marleen heeft helemaal in het begin van Credible nog meegeholpen aan het succes. “Dan belde ik haar van, help er zit hier niemand. Dan ging ze heel opzichtig voor het raam zitten met een drankje, zodat het leek alsof het wel een populaire plek was.” Marleen beaamt dat die eerste paar weken in een nieuwe horecazaak zenuwslopend zijn: “Je denkt de hele tijd: hebben andere mensen wel zin om hier te komen zitten?”

Net voor de eerste lockdowns, eind 2019, besloot Loes samen met Mark om Credible te verkopen. “Het voelde als het juiste moment. Ik was zwanger van een tweeling en er was net een geïnteresseerde partij langs geweest die het hotel wilde kopen. Achteraf is dat echt een fantastische timing geweest, want zo kon ik een heel jaar met de kindjes doorbrengen zonder stress.”

Marleen zat met Bairro Alto en Down Town in een compleet andere situatie. “We zijn veel take-away gaan doen en we gingen ook al snel weer open. Als een van de eerste zaken in Nijmegen zelfs, dus het was echt spitsuur bij Bairro.” Om in te spelen op de take-away gooide Marleen de inrichting om. “De vitrine hebben we voor het raam gezet, zodat wandelaars alles goed konden zien. En we hebben buiten bankjes neergezet, voor mensen die even koffie wilden drinken.”

Door de lockdown veranderde de uitstraling van Bairro compleet. “In september hebben we de hele zaak verbouwd. Heel gek, want er is nu een hele generatie studenten in Nijmegen die ons kent als een take-awayzaak. Nijmegenaren die hier al woonden vóór de lockdowns kennen ons als zit-tentje.”

Ondanks dat beide zussen de stress van een nieuwe zaak openen goed kennen, blijven ze het doen. Zo begon Marleen een nieuwe lunchzaak: De Kantine in de Splendorfabriek. “Dat heb ik samen met Caitlin Jennings opgezet. Zij werkte al 7 jaar bij Bairro en wist, net zoals ik jaren geleden, niet wat ze met haar toekomst moest doen. Ik wilde haar absoluut niet kwijt, dus samen als eigenaren een nieuwe zaak openen was de perfecte oplossing.”

De Splendorfabriek is een verzamelpand voor ondernemers en bedrijven en voor Marleen een compleet nieuwe om­geving. “Mijn andere twee zaken zitten in het centrum, we hebben hier een hele andere vibe. Hazekamp heeft een andere sfeer en in de Splendorfabriek werken veel creatieve mensen. Het is een hele fijne afwisseling!”

Voor Loes komt er nog een veel groter project aan. “Na het verkopen van Credible heb ik eerst even helemaal niets gedaan. Op het moederschap na dan, dat was al werk genoeg.” Daar wil Marleen even wat over kwijt: “Ik denk dat het moederschap echt een groot ding is. Mensen zijn vaak kritisch als je daar vragen over krijgt in een interview, want zoiets zou je niet aan een man vragen. Dat vind ik een beetje onterecht. Het heeft een enorme impact gehad op mijn leven, daar mag je best naar vragen!”

Na een jaar lang met haar kinderen doorgebracht te hebben, voelde Loes de roep van de horeca weer. “Ik heb voor Marleen gewerkt, bij Down Town. De liefde voor het werk was meteen terug. Mark en ik wilden heel graag een nieuw project beginnen. Toen kreeg ik van een vaste klant bij Down Town de vraag of ik niet mijn eigen strand wilde. Wat een fantastische vraag!”

Een eigen strand, dat heeft wat uitleg nodig. Strandbar Sprok in Lent zou worden gesloopt, om plaats te maken voor een appartementencomplex. Maar dat ging niet door. “Het bleef een locatie voor horeca”, vertelt Loes. “En wát voor een locatie. Het is er prachtig en we zijn in augustus open gegaan.”

Haar nieuwe zaak BAIANA is meer dan een bedrijf. “We gaan daar ook wonen, dus ik zie het eigenlijk als mijn levenswerk. Dan sta je er ook heel anders in. Het is een nieuw avontuur, precies waar ik zin in had.” De nieuwe strandbar is een fijne plek net buiten de stad geworden voor Nijmegenaren en andere bezoekers. “Ik heb nog allerlei wilde dromen. Van film­avonden op het strand tot het organiseren van een nieuwjaarsduik. We willen nog mooie kamers bouwen om ook hotelgasten te ontvangen.” Ze is zo enthousiast over de plek. “Als ik er nu rondloop , zie ik mezelf én de gasten volgende zomer op het strand zitten met een koud biertje erbij.”

Als er één ding duidelijk wordt in het gesprek, is dat Marleen en Loes er van overtuigd zijn dat het als je ergens hard voor werkt, goed komt. “Dat komt door mama, zij is écht onze basis. Ze heeft ons opgevoed om zelfstandig te zijn, om nooit afhankelijk te zijn van een man”, vertelt Marleen. “Dat hebben we wel héél serieus genomen, we zijn allebei zelfstandig ondernemer geworden”, lachen ze. Dan serieuzer: beide zussen zijn heel trots op de manier waarop ze volwassen zijn geworden. “Al had ik dit alles nooit kunnen bereiken zonder Mark: we zijn een super goed team”, vult Loes aan.

“Mama was én is nog steeds een heel sterk voorbeeld. Hoe zij in het leven staat heeft ons gevormd. Ik snap nog steeds niet hoe mama fulltime kon werken en er altijd voor ons was. Hoe deed ze dat toch?”