Gepubliceerd:
In dit artikel:
Tekst:
Fotografie:
Pien Berden is terug van School At Sea. In zes maanden tijd zeilde ze naar de Cariben en terug - terwijl ze goede cijfers voor haar havo-toetsen haalde. Hoe was het leven aan boord met 37 kinderen, vijf docenten plus bemanning? En: hoe was het voor Maud om haar dochter te laten gaan? Maud: “Bij het Facetimen draaide ik de camera weg als ik huilde. Maar dit gun je ieder kind.”
Ontwikkeling op zee
Januari 2023. Maud laat Pien een Instagram-advertentie van School At Sea zien. Na de informatieavond kijken ze elkaar met grote ogen aan: wat is dit vet! Maud: ”We zijn dol op avontuur, dus ik snap helemaal dat Pien de wereld wilde zien. Voor een veertienjarige vond ik School At Sea perfect: het is een ontwikkelingstraject op zee, waarbij kinderen in zes maanden van Nederland naar de Cariben en terug varen. Onderweg regelen ze hun schoolwerk, leren ze zeilen en ontdekken ze verschillende landen. Daarvoor moesten we alleen wel het ouderlijk gezag opgeven.”
“Daarvoor moesten we alleen wel het ouderlijk gezag opgeven”
De kapitein als vader
Pien legt uit: “De kapitein en onderwijscoördinator hebben dat onderweg nodig voor medische noodgevallen. Zo werd de teen van een jongen paars door een ingegroeide teennagel, waarna de nagel eraf moest in Panama.”
Maud: “Zes maanden ons ouderlijk gezag ‘wegtekenen’ vonden we wel een dingetje, maar zodra we kapitein Samuel ontmoetten dacht ik: oh, prima. Een verantwoordelijke knuffelbeer vol tatoeages.” Pien lacht: “Had ik ineens papa Sam en papa Sander.”
Verplichte fundraising
Fundraising is een verplicht -en begeleid- onderdeel van School At Sea. Zo halen de kinderen geld op, maar leren ze ook pitchen bij bedrijven. Maud zag Pien er enorm door groeien. Maud: “Of ze nu vijf- of tienduizend euro ophalen: dit hebben die kinderen zélf geflikt door hard te werken. Maar hun succes hangt wel af van het netwerk van hun ouders. Daarom ben ik met andere ouders bezig met een fonds dat School At Sea bereikbaarder maakt. Achtentwintigduizend euro ophalen is niet voor iedereen vanzelfsprekend, maar dit gun je ieder kind.”
Een dag in het leven aan boord
Pien: “Op wachtdagen loop je wacht in beurten van vier uur. Daarna kun je doen wat je wilt, zolang je maar een uur of drie aan school besteedt. Schooldagen zijn vaster. Je staat om zeven uur op en bespreekt na het ontbijt met je mentor aan boord wat je die dag gaat doen, welke toetsen je maakt. Om half een heb je lunch en om vijf uur ben je klaar. Ook leer je zeilen en navigeren, en heb je keukendienst. In het begin dacht ik: Pfoe, zés maanden met 49 mensen in een straal van vijftig meter leven? Maar het was heerlijk. Doordat je in twee ploegen schooldagen en wachtdagen hebt, zie je elkaar soms een hele dag niet. Tegelijkertijd maak je samen unieke herinneringen. Ik heb nu een betere band met mijn bootvriendinnen dan sommige vriendinnen thuis.”
Wietplanten en Rastafari’s
Voedselvergiftiging door gebakken rijst, een botsing met een walvis, een zeil dat doormidden scheurt: Pien maakt het allemaal mee op driemaster Thalassa. Maar haar mooiste avontuur is op het eiland Dominica. Ze glundert terwijl ze erover vertelt. “We waren er twee weken met de feestdagen. Zodra we bij de Boiling Lakes aankwamen dacht ik: hiervoor heb ik negen uur door de junglemodder gehiket. De Rastafari’s die zo tevreden van de natuur leven, ‘s nachts in mijn hangmat naar de sterren kijken met een wietplant naast mijn hoofd… En zelfs leren hoe wiet kweken werkt. Zó bijzonder.”
Maud: “We misten haar enorm, zeker met die feestdagen. Iedere week hadden we briefcontact via SailMail. En eens in de twee weken konden we Facetimen. Ik draaide de camera dan snel weg als ik huilde, zodat Pien het niet zag.”
Pien: “Dat wist ik niet, haha!”
Na School At Sea heeft Pien nog geen duidelijk plan. “Eerst maar eens mijn examen. Maar waar ik vroeger een jaar Amerikaanse college wilde, ga ik nu liever backpacken. Er is zoveel mooiers dan Nederland.”
Ik ga op reis en neem mee…
Maud en Pien in koor: ‘Packing cubes! Ideaal bij onze gezinsreis door Australië, en ook aan boord van de Thalassa. Een zakje voor sokken, eentje voor shirts… je pakt er supergeorganiseerd en snel mee in.
